Jan b Eyskens, PhD, gespecialiseerd in de bewegingswetenschappen, vertrekt vanuit het herorganiseren van het lichaam als een samenhangend geheel. Niet wat iemand doet staat centraal, maar hoe beweging tot stand komt.

Deze benadering sluit aan bij de Russische bewegingswetenschap van Nikolai Bernstein, die beweging beschreef als coördinatie binnen variabiliteit, en bij de biomechanische toepassing ervan door Vsevolod Meyerhold, waarin het lichaam wordt ontwikkeld als een intentioneel en geïntegreerd systeem.

Vsevolod Meyerhold (1874–1940) was een Russische theaterregisseur en vernieuwer die het acteren fundamenteel hertekende. Hij ontwikkelde de ‘Biomechanica / биомеханика’, een trainingsmethode waarin het lichaam centraal staat als organiserend en expressief instrument. Hij liet acteurs werken vanuit fysieke vormen en vervormingen, waarbij intentie vooraf in het lichaam aanwezig is en zich via beweging realiseert. Zijn werk vormde een brug tussen bewegingswetenschap en theater.

De werkwijze situeert zich op het kruispunt van neurofysiologie en motorisch leren, met bijzondere aandacht voor zelfgekozen belichaming in performatieve contexten, zoals het zich inleven in en doorvoelen van een personage of situatie. Praktische filosofie ondersteunt dit proces door het leren stellen en zelfstandig onderzoeken van relevante vragen.